اون که تموم هستیمو فرش به زیر پا می کرد

                                               وقتی به بن بست می رسید همش منو صدا می کرد

من که خیال می کردم اودن نیمه ی دیگه ی منه

                                             نمی دونستم اینجوری خنجرو از پشت میزنه

سالار قصه های من، آخر منو سوزوند و رفت

                                              تو یه چشم به هم زدنقلب منو سوزوند رفت

حالا منم غربت نشین

... غربت نشین یک رفیق